Przenośna warunkowa kompilacja

Jeżeli musisz zmodyfikować istniejący kod w celu przeniesienia go do Linuxa możesz użyć parę ifdef...endif aby wyodrębnić specyficzne dla Linuxa części, lub kod odpowiadający innym systemom. Część programów używa pewnych konwencji co do oddzielania kodu definicjami: SVR4 dla kodu pod System V, BSD dla kodu BSD i linux dla kodu pod Linuxa.

Biblioteka GNU C używana przez Linuxa pozwala ci na włączenie różnych opcji poprzez zdefiniowanie makr:

• __STRICT_ANSI__: tylko ANSI C
• _POSIX_SOURCE: cechy POSIX.1
• _POSIX_C_SOURCE: jeżeli zdefiniowana jako 1 cechy POSIX.1; jeżeli jako 2 cechy POSIX.2.
• _BSD_SOURCE: cechy ANSI, POSIX i BSD.
• _SVID_SOURCE: cechy ANSI, POSIX i System V.
• _GNU_SOURCE: rozszerzenia ANSI, POSIX, BSD, SVID i GNU. Domyślne jeżeli żadne z powyższych nie zostało zdefiniowane.

Jeżeli zdefiniujesz _BSD_SOURCE i dodatkowo zostanie zdefiniowana _FAVOR_BSD spowoduje ona, iż cechy POSIX i SVR4 zostaną przesłonięte przez BSD. Dla przykładu: jeżeli zdefiniowano _FAVOR_BSD setjmp i longjmp będą zachowywać i odtwarzać maskę sygnału, getpgrp będzie akceptował jako argument PID. Zauważ, iż nadal musisz zlinkować program z biblioteką libbsd aby otrzymać działanie podobne do BSD dla rzeczy, o których było mowa wcześniej.

Pod Linuxem gcc definiuje parę makr automatycznie, a ty możesz je używać. Oto one:

• __GNUC__ (główna wersja GNU C, np.: 2)
• __GNUC_MINOR__ ( podrzędna wersja GNU C, np.: 5)
• unix
• i386
• linux
• __unix__
• __i386__
• __linux__
• __unix
• __i386
• __linux

Wiele programów używa

     #ifdef linux
   

aby wyodrębnić kod pod Linuxa. Używając tych makr możesz łatwo zaadaptować istniejący kod aby kompilował się pod Linuxem. Pamiętaj, iż Linux zawiera więcej cech z System V, więc mając kod pod SVR4 i BSD najlepiej startować z kodu dla System V. Alternatywnie, możesz rozpocząć z kodu dla BSD i zlinkować program z libbsd.