Semigrafika

W rozdziale tym porozmawiamy o wejściu i wyjściu na ekran opartym na znakach. Znak należy rozumieć jako grupę pixeli zmienianą zależnie od zestawu znaków. Twoja karta graficzna zawiera jeden lub więcej zestawów, oraz pracuje domyślnie w trybie znakowym, dzieje się tak ponieważ text jest przetwarzany znacznie szybciej niż grafika. Z terminalem możesz zrobić dużo więcej niż nudne wyświetlanie znaczków. Opiszę jak korzystać ze specjalnych cech terminala linuxowego, zwłaszcza konsoli.

Od tłumacza:
Przy wielu funkcjach zaznaczone było, że nie są zaimplemetowane, usunąłem te oznaczenia, gdyż po sprawdzeniu plików nagłówkowych doszedłem do wniosku, że się to zmieniło. Gdybym się jednak gdzieś pomylił: proszę, powiadom mnie o tym.

• printf, sprintf, fprintf, scanf, sscanf, fscanf
  Za pomocą tych funkcji z libc możesz wyprowadzać sformatowane ciągi na stdout ( standardowe wyjście ), stderr ( wyjście błędów ) lub do innych strumieni zadeklarowanych jako FILE *stream ( np.: pliki ). Scanf(...) dostarcza podobny sposób na wczytywanie sformatowanego wejścia z stdin.
• termcap
  Baza TERMinal CAPabilitie ( możliwości terminala ) jest zbiorem ASCII ( /etc/termcap ) zawierającym pola opisujące w jaki sposób wyświetlać znaki specjalne, jak przeprowadzać operacje ( usuwanie, wstawianie, itd. ), oraz jak zainicjować terminal. Baza danych jest używana dla przykładu przez program vi. Istnieją funkcje czytające i używające termcap ( zobacz termcap(3x) ). Dzięki tej bazie programy mogą pracować z różnymi programami bez zmiany kodu. Baza termcap i funkcje z biblioteki dostarczają tylko niskopoziomowego dostępu do terminala. Zmiana kolorów, sparametryzowane wyjście i optymalizacja musisz zrobić na własną rękę.
• baza danych terminfo
  Baza danych TERMinal INFOrmation ( informacje o terminalu ) jest oparta na bazie danych termcap, opisuje możliwości terminala na wyższym poziomie niż termcap. Używając terminfo możesz łatwo zmieniać kolory, używać specjalnych klawiszy, itd. Bazę danych możesz znaleźć w /usr/lib/terminfo/[A-z,0-9]*. Jeden plik opisuje jeden terminal.

• curses
  Terminfo jest dobrą bazą dla programów obsługujących terminal. Biblioteka (BSD-)CURSES daje ci dostęp wysokiego poziomu do terminala i jest ona oparta na terminfo. Biblioteka pozwala na otwieranie i manipulację oknami, dostarcza pełny zestaw funkcji we/wy, na ponad 150 terminalach możesz zmieniać atrybuty ekranu w niezależny od nich sposób. Bibliotekę curses możesz znaleźć w /usr/lib/libcurses.a. Jest to wersja BSD.
• ncurses
  Ncurses jest kolejnym usprawnieniem. W wersji 1.8.6 biblioteka powinna być zgodna z curses AT&T zdefiniowanymi w SVR4, oraz posiadać pewne rozszerzenia: manipulację kolorami, specyficzną dla terminala optymalizację, itd. Została przetestowana na wielu systemach, m.in.: Sun-OS, HP, Linux. Polecam używać ją zamiast innych. W Unixach SYSV ( np. Sun Solaris ) powinna istnieć biblioteka z takimi samymi możliwościami jak ncurses ( obecnie curses Solaris mają więcej funkcji i obsługę myszki ).

W następujących rozdziałach omówię sposoby używania odmiennych pakietów dostępu do terminala. W Linuksie mamy wersję GNU termcap oraz możemy używać ncurses zamiast curses.