Używając wersję GNU termcap nie musisz allokować żadnej pamięci dla buffer. W innym wypadku musisz mapować 2048 bajtów ( gwoli ścisłości, buffer potrzebuje tylko 1024, jednak rozmiar musi być podwojony ). tgetent(...) zwraca 1 jeżeli sukces, 0 jeżeli znaleziono zbiór danych niezawierający wpisu dla TERM. Inne błędy zwrócą odmienne wartości. Poniższy przykład powinien przedstawić sposób użycia tgetent(...):
Domyślnie termcap używa pliku /etc/termcap/. Jeżeli ustawisz zmienną TERMCAP na $HOME/mytermcap wszystkie funkcje korzystać będą z mytermcap. Natomiast wszelkie wpisy bez wiodącego ukośnika potraktowane będą jako nazwa terminala.