*01
01 Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego, i Chrystusa Jezusa, nadziei naszej,
02 do Tymoteusza, swego rodzonego dziecka w wierze: łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa. Pana naszego.
03 Wybierając się do Macedonii, poleciłem ci pozostać w Efezie. Miałeś napomnieć niektórych, aby nie nauczali inaczej niż my,
04 by nie zajmowali się baśniami i rodowodami bez końca, które prowadzą raczej do sporów, a nie służą zbawczemu działaniu Bożemu, polegającemu na wierze.
05 Celem tego napominania jest miłość, płynąca z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej.
06 Niektórzy, nie troszcząc się o to, zagubili się w pustej gadaninie.
07 Chcieliby uchodzić za nauczycieli Prawa, a nie rozumieją dobrze tego, co mówią, ani tego, przy czym się upierają.
08 Wiemy przecież, że Prawo jest dobre, jeśli je ktoś stosuje zgodnie z duchem Prawa.
09 Wiadomo, że Prawo nie występuje przeciwko człowiekowi sprawiedliwemu, ale przeciw łamiącemu Prawo i niesfornym, bezbożnym i grzesznikom, świętokradcom i bluźniercom, ojcobójcom i matkobójcom, przeciw mordercom,
10 rozpustnym zboczeńcom, handlującym ludźmi, kłamcom, krzywoprzysięzcom i w ogóle przeciw temu wszystkiemu, co sprzeciwia się zdrowej nauce.
11 Zawiera ją dobra nowina, głosząca chwałę błogosławionego Boga. Mnie ją powierzono.
12 Dzięki składam Temu, który mnie umocnił, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu, za to, że obdarzył mnie zaufaniem wyznaczając do posługiwania.
13 Chociaż przedtem byłem bluźniercą i okrutnym prześladowcą, to jednak dostąpiłem miłosierdzia, bo działałem w nieświadomości, nie mając wiary.
14 Taki był bezmiar łaski Pana naszego, a z nią zaufania i miłości, która jest w Chrystusie Jezusie.
15 Godna to wiary nauka i warta, aby ją wszyscy przyjęli: Chrystus Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, a pierwszym z nich jestem ja.
16 Dostąpiłem jednak miłosierdzia po to, żeby na mnie pierwszym Chrystus Jezus mógł pokazać całą swą wspaniałomyślność, abym był przykładem dla tych, którzy mają w Niego uwierzyć i osiągnąć życie wieczne.
17 Królowi Wieków, nieśmiertelnemu i niewidzialnemu, jedynemu Bogu cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
18 Oto napomnienie, jakie przekazuję ci, Tymoteuszu, dziecko moje, zgodnie z głoszonymi o tobie proroctwami. Wsparty nimi stawaj dzielnie w boju.
19 Zachowaj wiarę i czyste sumienie, bo niektórzy, nie dbając o nie, utracili też wiarę.
20 Są między nimi Hymenajos i Aleksander: oddałem ich szatanowi, niech oduczą się bluźnić.
*02
01 Polecam więc przede wszystkim zanosić błagania, modlić się, prosić i dzięki czynić za wszystkich ludzi.
02 za królów i wszystkich piastujących władzę, żebyśmy mogli żyć spokojnie i cicho w wielkiej pobożności i uczciwości.
03 Oto co jest dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, 
04 który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.
05 Bo jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek - Chrystus Jezus. 
06 Dał On siebie samego na okup za wszystkich. Oto świadectwo dla tych właśnie czasów;
07 Jego głosicielem i apostołem ja zostałem ustanowiony - prawdę mówię, nie kłamię - nauczającym (wszystkie) narody prawdziwej wiary.
08 Chcę więc, żeby mężczyźni modlili się na każdym miejscu, wznosząc czyste ręce, bez gniewu i kłótni.
09 Tak samo, żeby strój kobiety był przyzwoity, aby ubierały się one skromnie i prosto. Nie w wyszukane fryzury i złoto, nie w perły i kosztowne szaty,
10 ale w dobre czyny, jak przystoi kobietom naprawdę pobożnym.
11 Kobieta niech przyjmuje pouczenie spokojnie i ulegle.
12 Nie pozwalam natomiast kobiecie ani nauczać, ani przewodzić mężowi; niech żyje w cichości.
13 Przecież pierwszy został stworzony Adam, a potem Ewa.
14 I nie Adam został zwiedzony, ale kobieta dała się zwieść i popełniła przestępstwo.
15 Zbawi się zaś przez macierzyństwo, byleby tylko wytrwała w wierze, miłości, uświęcaniu się i skromności.
*03
01 Godna to wiary nauka: ten, kto ubiega się o biskupstwo, pragnie podjąć się pięknego zadania.
02 A zatem - biskupem ma być człowiek bez zarzutu, mąż jednej żony, trzeźwy. skromny, przyzwoity, gościnny, przykładny,
03 nie upijający się, nie awanturnik, ale człowiek łagodny. niekłótliwy, niechciwy pieniędzy. 
04 Niech umie dobrze kierować własnym domem, utrzymując dzieci w posłuszeństwie i wszelkiej przyzwoitości.
05 Bo kto własnym domem nie umie kierować, jakżeż potrafi dbać o Kościół Boży?
06 Nie może to być człowiek świeżo nawrócony, by go nie zaślepiła pycha i by nie popadł w diabelskie potępienie.
07 Powinien też mieć dobre świadectwo ze strony tych, którzy nie należą do nas, żeby nie dostał się na ludzkie języki i w sidła diabelskie.
08 Diakonami tak samo mają być ludzie przyzwoici, dotrzymujący słowa, nie nadużywający wina ani też niechciwi brudnego zysku.
09 Niechaj tajemnicę wiary noszą w czystym sumieniu.
10 Trzeba ich najpierw wypróbować, potem dopiero niech posługują jako diakoni, będąc bez zarzutu.
11 Kobiety tak samo mają być przyzwoite, nie obmawiające innych, trzeźwe i wierne we wszystkim.
12 Diakoni niech będą mężami jednej żony, niech dobrze kierują dziećmi i własnymi domami.
13 Bo ci, którzy dobrze sprawują posługę diakona, zdobywają sobie zaszczytny stopień oraz pełną ufność w wierze, którą oparli na Chrystusie Jezusie.
14 Piszę ci to, chociaż wkrótce spodziewam się przybyć do ciebie,
15 żebyś - gdybym się opóźniał - wiedział, jak trzeba postępować w domu Bożym, który jest Kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.
16 Bo z całą oczywistością ujawnia się wielka tajemnica pobożności: Objawił się nam jako człowiek, Duch Go potwierdził, ukazał się aniołom, ogłoszony został narodom, świat w Niego wierzy, do nieba został wzięty w chwale.
*04
01 Duch wyraźnie mówi o tym, że w czasach ostatnich niektórzy odstąpią od wiary, ulegając zwodniczym duchom i naukom szatańskim,
02 przez obłudę kłamców, którzy swoje własne sumienie naznaczyli piętnem występku.
03 Zabraniają zawierania małżeństw, przyjmowania pokarmów, które Bóg stworzył na to, by spożywali je z dziękczynieniem ci, którzy wierzą, i poznali prawdę.
04 Bo wszystko, co Bóg stworzył, jest dobre, i nie trzeba niczego odrzucać, co spożywa się z dziękczynieniem.
05 Poświęcone jest przecież przez słowo Boże i modlitwę.
06 Przedstawiając to braciom, staniesz się dobrym sługą Chrystusa Jezusa, karmionym słowami wiary i dobrej nauki, za którą poszedłeś.
07 Zwalczaj bezbożne i niedorzeczne bajki.                                                                                                  Zachęta do pobożności                                                                                                                       Ćwicz się w pobożności.
08 Albowiem ćwiczenie ciała nie na wiele się przydaje, pobożność zaś mająca obietnicę życia teraźniejszego i przyszłego zawsze ma wielką wartość.
09 Godna to wiary nauka i warta, aby ją wszyscy przyjęli:
10 Dlatego trudzimy się i walczymy, ponieważ całą nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących.
11 Tak napominaj i nauczaj.
12 Niech nikt nie lekceważy twojego młodego wieku. Bądź raczej wzorem dla wierzących - w mowie, w zachowaniu, w miłości, w wierze, w czystości.
13 Dopóki nie przybędę, przykładaj się do czytania, napominania i nauczania.
14 Nie zaniedbuj w sobie daru, który zgodnie z proroctwem został ci dany przez włożenie rąk prezbiterów.
15 Staraj się o to z całkowitym oddaniem, aby twój postęp był dla wszystkich widoczny.
16 Pilnuj siebie samego i pilnuj nauczania, bądź w tym wytrwały. Czyniąc tak zbawisz i siebie, i tych, którzy ciebie słuchają.
*05
01 Starszego człowieka nie upominaj surowo, ale proś go jak ojca, młodszych - jak braci,
02 starsze kobiety - jak matki, młodsze - jak siostry, z największą skromnością.
03 Wdowy otaczaj szacunkiem, te, które rzeczywiście są wdowami.
04 A jeśli jakaś wdowa ma dzieci albo wnuki, to niech najpierw uczą się wypełniać obowiązki wobec własnej rodziny, odwdzięczać się swoim rodzicom - bo to jest miłe w oczach Bożych.
05 Wdowa, która rzeczywiście jest wdową, samotna, pokłada ufność w Bogu i nie szczędzi czasu na błagalne modlitwy we dnie i w nocy.
06 Ta zaś, która źle się prowadzi, umarła za życia.
07 Tak więc napominaj, aby były bez zarzutu.
08 Jeśli zaś ktoś nie stara się o swoich, zwłaszcza o członków rodziny, to zaparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego.
09 Za wdowę można uznać kobietę, mającą przynajmniej sześćdziesiąt lat, żonę jednego męża, 
10 znaną z dobrych uczynków, która wychowała dzieci, udzielała gościny, umywała nogi świętym, śpieszyła nieszczęśliwym z pomocą i korzystała z każdej sposobności czynienia dobrze.
11 Młodszym zaś wdowom odmawiaj przyjęcia do grona tamtych. Kiedy bowiem lekceważą swoje zobowiązania wobec Chrystusa, chcą wychodzić za mąż
12 i stają się winne złamania pierwszego przyrzeczenia.
13 Przy tym uczą się próżniactwa, krążąc po domach. I nie tylko próżnują, ale, będąc gadatliwe i ciekawe, rozpowiadają to, czego się nie godzi.
14 Chcę więc, aby młodsze wychodziły za mąż, były matkami, zajmowały się domem i w ten sposób nie dawały przeciwnikowi powodu do rzucania potwarzy.
15 Już niektóre bowiem zeszły na manowce za szatanem.
16 Jeśli któraś z wierzących ma w rodzinie wdowy, niech się nimi zajmuje; niech Kościół będzie wolny od tego ciężaru, aby mógł zająć się tymi, które rzeczywiście są wdowami.
17 Prezbiterzy, którzy dobrze kierują wspólnotą, zasługują na podwójną część, zwłaszcza ci, którzy dźwigają cały ciężar głoszenia słowa i nauczania.
18 Mówi przecież Pismo: "Nie zawiążesz pyska wołowi młócącemu" i "Godzien jest rolnik swojej zapłaty". 
19 Nie przyjmuj skargi przeciw prezbiterowi, chyba że na podstawie zeznań dwóch albo trzech świadków.
20 Tych, którzy grzeszą, upominaj wobec wszystkich, żeby inni również przejmowali się bojaźnią.
21 Zaklinam cię na Boga i Chrystusa Jezusa, i na wybranych aniołów, żebyś trzymał się tego bez zastrzeżeń i zachował bezstronność.
22 Rąk na nikogo pochopnie nie wkładaj i nie stawaj się współwinnym grzechów, które inni popełniają. Siebie samego czystym zachowaj! 
23 Nie pij samej wody, ale używaj po trosze wina ze względu na twój żołądek i częste niedomagania.
24 Przestępstwa jednych ludzi są jawne, znane jeszcze przed wyrokiem sądu, a inne dopiero po wyroku.
25 Tak samo i dobre czyny są jawne, a te, które nimi nie są, ukryć się nie mogą.
*06
01 Wszyscy, którzy dźwigają jarzmo niewolnictwa, niech uważają swoich panów za godnych wszelkiej czci, żeby nikt nie bluźnił imieniu Boga i nauce Chrystusowej.
02 Ci zaś, którzy mają panów wierzących, niechaj ich nie lekceważą z tego powodu, że są to ich bracia. Niechaj raczej tym lepiej im służą, bo wierzącymi i ukochanymi braćmi są ci, którym usługują.                                                                                                                                                     Pożytki z prawdziwej pobożności                                                                                                     Tego nauczaj i to nakazuj! 
03 Jeśli ktoś naucza inaczej i nie postępuje według zbawiennych słów Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z pobożnością, 
04 to zaślepia go pycha. Niczego nie rozumie, cierpi na manię spierania się i walki o słowa. Z tego pochodzą zawiść, gniew, przekleństwa, złośliwe podejrzenia, 
05 ciągłe kłótnie ludzi o przewrotnym usposobieniu, którzy zagubili poczucie prawdy i myślą, że z pobożności można zrobić źródło zysku.
06 Wielkim zaś zyskiem jest pobożność, umiejąca poprzestać na tym, co konieczne.
07 Niczego przecież nie przynieśliśmy na ten świat, niczego zeń wynieść nie potrafimy.
08 Mając więc pokarm i ubranie, na tym poprzestawajmy.
09 Ci, którzy chcą się wzbogacić, wpadają w sidła pokus, ulegają wielu nierozumnym i szkodliwym pożądliwościom, które doprowadzają ludzi do zguby i zatracenia.
10 Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniądza. Niektórzy jej ulegli, odeszli od wiary i narazili się na wiele cierpień.
11 Ty zaś, człowiecze Bogu oddany, unikaj tego. Zabiegaj o sprawiedliwość, pobożność, wiarę, miłość, cierpliwość i łagodność. 
12 Stawaj dzielnie w zawodach - w zawodach wiary. Zdobądź życie wieczne, do którego zostałeś powołany i wyznałeś uroczyście swą wiarę wobec wielu świadków.
13 Nakazuję ci wobec Boga, który wszystko ożywia, i wobec Chrystusa Jezusa, który uroczyście dał świadectwo o sobie pod Poncjuszem Piłatem:
14 zachowej te przepisy ściśle i dokładnie, aż do objawienia się Pana naszego Jezusa Chrystusa.
15 On je pozwoli oglądać we właściwym czasie, błogosławiony i jedyny Władca, Król nad królującymi i Pan panujących.
16 Tylko On jeden jest nieśmiertelny i mieszka w niedostępnej światłości, nikt z ludzi Go nie widział i widzieć nie może. Jemu cześć i moc wiekuista. Amen.
17 Możnym tego świata nakazuj, żeby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, ale w Bogu, który pozwala nam korzystać z wszystkiego, co nam daje.
18 Niech czynią dobrze, i pomnażają dobre czyny, niech będą hojni i dzielą się z drugimi.
19 Z tego położą fundament pod swoją przyszłość, tak że będą mogli osiągnąć prawdziwe życie.
20 Tymoteuszu, strzeż powierzonego ci dobra. Unikaj czczej gadaniny i przeciwstawnych twierdzeń, które głosi rzekoma wiedza.
21 Niektórzy spodziewając się ją posiąść odpadli od wiary. Łaska niech będzie z wami.